Metodologia

Bałtycki Monitor to zautomatyzowany, codzienny monitoring źródeł otwartych dotyczących przygotowań wojskowych w krajach bałtyckich (Litwa, Łotwa, Estonia), w przesmyku suwalskim, w obwodzie kaliningradzkim oraz w przygranicznych regionach Rosji. Wydanie powstaje każdego dnia: wiadomości są wybierane za ostatnią dobę, oczyszczane z duplikatów, tłumaczone na cztery języki i sprawdzane pod kątem sprzeczności.

Źródła

Świadomie czytamy media różnych krajów i różnych typów — państwowe, niezależne, oficjalne (ministerstwa obrony, NATO) oraz propagandowe po obu stronach. Typ źródła jest zawsze oznaczony. Twierdzenia pochodzące wyłącznie ze źródeł propagandowych i niepotwierdzone informacją oficjalną są oznaczane jako mało wiarygodne.

Indeks eskalacji

Zintegrowana ekspercka ocena napięcia wojskowo-politycznego w regionie w skali 0–10, obliczana w każdym wydaniu. Eskalacja jest traktowana jako proces dwustronny: osobno oceniane są czynniki po stronie Rosji, po stronie NATO i jego członków, a także czynniki wzajemne/strukturalne (incydenty, intensywność ćwiczeń, „okna słabości”). Następnie uwzględniane są stabilizatory — czynniki obniżające ryzyko.

Ocena jest kalibrowana względem historycznych punktów odniesienia: kryzys kubański 1962 ≈ 9–10; Able Archer 1983 ≈ 7; przededni wojen 2008 (Gruzja) i 2014 (Krym) ≈ 6–7; rutynowa zimna wojna ≈ 3–4; okres spokoju ≈ 1–2.

Porównywalność ocen. Przy zmianie zasięgu geograficznego lub metodyki skala się przesuwa: ocena wystawiona przed zmianą i ocena po niej mierzą coś innego. Takie momenty są oznaczone na wykresie pionową przerywaną linią i podpisem. Wartości po obu stronach tej granicy nie można porównywać bezpośrednio.

Ograniczenia

Jest to ocena analityczna oparta na niepełnych danych otwartych, a nie prognoza ani informacja wywiadowcza. Dane liczbowe stron konfliktu często nie poddają się niezależnej weryfikacji.